01-10-06

Moby Dick (13)

Er wordt de hele nacht gewerkt om de sloepen op te kalefateren, en de derde dag gaat de jacht verder. Rond de middag stelt Ahab vast dat zij in de nacht de walvis voorbij moeten zijn gevaren, en het schip keert tegen de wind terug. "Tegen de wind koerst hij nu recht in de open muil", mompelde Starbuck.

"’Starbuck!’

‘Sir?’

‘For the third time my soul’s ship starts upon this voyage, Starbuck.’

‘Aye, sir, thou wilt have it so.’

‘Some ships sail from their ports, and never afterwards are missing, Starbuck!’

‘Truth, sir: saddest truth.’

‘Some men die at ebb tide; some at low water; some at the full of the flood; - and I feel now like a billow that’s all one crested comb, Starbuck. I am old; - shake hands with me, man.’

Their hands met; their eyes fastened; Starbuck’s tears the glue.

‘Oh, my captain, my captain! – noble heart – go not – go not! – it’s a brave man that weeps; how great the agony of the persuasion then!’

‘Lower away!’ – cried Ahab, tossing the mate’s arm from him. ‘Stand by the crew!’

Zodra de sloepen in het water liggen, worden ze aangevallen door ontelbare haaien. Dat is niet ongewoon in streken waar haaien de schepen en de aangeschoten walvissen volgen, zoals gieren. Maar nu is het alleen de sloep van Ahab die ze volgen en zelf aanvallen.

Plots duikt Moby Dick op, en "om en om vastgesjord op de rug van de walvis, geketend in de ontelbare slagen van diverse lijnen die de walvis tijdens zijn nachtelijke omwentelingen gemaakt had, zagen ze het half verscheurde lichaam van de Parsi (Fedallah); zijn zwarte gewaad aan flarden, zijn opengespalkte ogen pal op de oude Achab gericht".

19:34 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moby dick |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.