12-01-07

Recht op asiel (1)

Al jaren voert een Nederland een strikt beleid waarbij alleen asiel wordt verleend aan iemand die individueel en onmiddellijk door de overheid bedreigd wordt met foltering of onmenselijke behandeling, en dit op grond van een beperkt aantal redenen, zoals etnische of sociale afkomst of geloofsovertuiging, en nog een paar andere. Dat leidde soms tot bikkelharde resultaten. Ik herinner mij dat zo’n vijftien jaar geleden enkele Tamil-vrouwen tijdens de burgeroorlog in Sri Lanka asiel zochten in Nederland om te ontkomen aan de stelselmatige verkrachtingen door het leger. Die asielaanvragen werden geweigerd: de vrouwen werden immers niet individueel vervolgd om hun afkomst, en sexueel geweld vindt nou eenmaal plaats bij gewapende conflicten.

 

Wie geen recht heeft op asiel kan worden teruggestuurd naar zijn land van herkomst, indien de Nederlandse overheid oordeelt dat het daar veilig is, of –als dat niet het geval is- als de afgewezen asielzoeker een beroep kan doen op de bescherming van zijn clan of stam. Zo stuurt men bv. mensen terug naar ‘veilige gebieden’ in Irak of Afghanistan. (Het Nederlandse asielbeleid is veel gesofisticeerder, en lang niet zo simpel als ik het hier voorstel, maar dit zijn wel de grote lijnen.)

 

Het lijkt erop dat het Hof voor de Rechten van de Mens gisteren een uitspraak heeft gedaan, die Nederland behoorlijk op de vingers tikt. De jonge Somaliër Salah Sheekh, die deel uitmaakte van een kleine etnische minderheid, werd samen met zijn familie verjaagd uit Mogadishu, naar een dorp 25 km verder. Daar kwamen ze van de regen in de drop –als je het zo vriendelijk mag uitdrukken. Verschillende familieleden werden door de plaatselijke bevolking beroofd en vermoord, hun huizen werden herhaaldelijk geplunderd, Sheekh werd regelmatig mishandeld en zijn zus verschillende keren langdurig verkracht. De dorpsoudsten weigerden hen te beschermen.

16:06 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, nederland |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.