04-02-07

Libération

main_logo_329x101

 

In 1973 verscheen het eerste nummer van de Franse krant Libération. Het was typisch een product van de beweging van mei ’68 en een uitloper van het Agence de presse Libération. Dat APL functioneerde al enkele jaren als een alternatief persagentschap, waarin vrijwillige correspondenten nieuws verzamelden en aanboden uit de werelden die amper aan bod kwamen bij de gevestigde persbureaus: de anti-kernenergiebeweging, acties van basisgroepen, feministische organisaties, scholieren- en lerarenactiviteiten, zelfbeheer in bedrijven. APL vormde overigens ook in België de inspiratiebron voor de groep die later het Brusselse weekblad Pour zou opzetten en voor het Nederlandstalige Bevrijdingspersagentschap (BPA). Pour –dat altijd bijzondere voorpagina’s had- eindigde rond 1980, toen de redactielokalen en de drukkerij in brand werden gestoken door de fascisten van Front de la Jeunesse.

Ook Libération was aanvankelijk een bedrijf in zelfbeheer: de werknemers (redacteurs, fotografen, zetters, drukkers, vormgevers enz.) waren zelf eigenaar van de productiemiddelen, en iedereen verdiende even veel. Tien jaar konden zij dit experiment volhouden, maar in 1983 werd voor 10% van het kapitaal externe investeerders gezocht. De inhoudelijke lijn van het blad werd enigszins ‘links-liberaal’, er kwamen hiërarchische verhoudingen en loonverschillen in het bedrijf. In 1996 verloren de werknemers uiteindelijk de controle, toen een privé-investeerder de meerderheid van het kapitaal inbracht.

Economisch ging het met de krant steeds slechter. Links lag niet meer goed in de markt, en kranten hebben het sowieso steeds moeilijker. Op 3 januari van dit jaar kwam de volledige ideologische uitverkoop. Eind 2006 was duidelijk dat Libé, waarvan de kapitaalsinbreng van de werknemers nog slechts 18,45% was, op sterven na dood was. Investeerders boden nieuw kapitaal aan, op voorwaarde dat er tachtig banen zouden verdwijnen (op ongeveer 260) en dat het personeel, met nog een kapitaalsinbreng van 1%, zij vetorecht tegen strategische beslissingen zou opgeven. Na lange en bittere interne discussies is de meerderheid van de werknemers akkoord gegaan.

Wie zijn nu de nieuwe eigenaren? O ironie: op de eerste plaats Edouard de Rotschild, met zijn naam alleen al één van de iconen van het zakelijke bankwezen. Verder eigenaars of beheerders van de liberale Italiaanse krant La Repubblica, van Canal+, van een beursmagazine en van een aantal commerciële mediagroepen. De nieuwe eigenaars hebben verklaard dat zij van het nieuwe Libération "la maison commune de la gauche" willen maken.

Of hoe ook het concept ‘links’ een goed is geworden, een waar op de vrije markt.

13:00 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: media, vrije markt |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.