03-06-07

ziek

Vandaag eindigen de wielerrondes van België en Italië. Nu is dat koersen op zich niet zo vreselijk interessant, maar wel de morele paniek die men in het kader ervan probeert te creëren. Al wekenlang zie je in de kranten grote stukken over ‘dopingbekentenissen’ van renners die vroeger, om beter te presteren, dingen hebben gebruikt of gedaan die niet mogen (mochten?) van … ja, van wie eigenlijk?

Hoe ver de hysterie gaat, wanneer het over ‘doping’ gaat, bleek twee weken geleden weer eens uit een anderhalve pagina lang stuk in De Standaard. Daarin wordt ene dokter Vanmol geïnterviewd, die teamarts is in zo’n wielerploeg.

Onder het chapeau ‘Hoe ziek is het wielrennen? Dokter Vanmol zoekt naar oplossingen’ staat in vette letters als kop een citaat uit het gesprek: ‘Misschien moet vermoeden volstaan voor bestraffing’.

In het interview zegt Vanmol: “Om het systeem waterdicht te maken, moeten persoonlijke vrijheden en privacy worden opgeofferd.” Een eind verder lijkt hij die stelling te willen toelichten in de volgende warrige passage: “Wat zijn de grote ethische evoluties geweest in de moderne geneeskunde? Abortus en euthanasie. Ze werden allebei geliberaliseerd. Doping is alsmaar repressiever aangepakt. Enkel bij euthanasie en abortus is men tot een werkbare consensus gekomen. Over doping zit je nog altijd in een volledig onleefbare situatie.”

Waar slaat dit nou helemaal op? Zijn abortus en euthanasie ook een competitie misschien? Ab. en eut. werden ‘geliberaliseerd’, zegt Vanmol, en hij bedoelt waarschijnlijk dat die veel voorkomende praktijken uit het strafrecht werden gehaald, mits zij plaatsvinden volgens bepaalde regels en procedures. Hij lijkt dat een goed idee te vinden: “werkbare consensus”. Maar doping is altijd maar repressiever aangepakt, en was is het gevolg: een “volledig onleefbare situatie”. Dan ook maar ‘liberaliseren’?

Nee, hoor. Vanmol herhaalt de klassieke redenering van elke drugsbestrijder: repressie werkt niet, dus gooien wij er maar nog meer repressie bovenop. “Maatschappelijk is men het erover eens dat enkel de repressieve aanpak de oplossing is. (O ja?) Maar dan moet men het er ook over eens zijn dat er op een bepaald moment intern maatregelen genomen moeten worden die niet overeenkomen met de normale jurisprudentie en met het normale respect voor privacy. En inderdaad, waar ik altijd tegen gevochten heb, moet dan maar gebeuren. Dan moet je komen tot straffen op vermoeden van schuld en niet op bewijs van schuld.”

Straffen op vermoeden van schuld en niet op bewijs van schuld? Hoe ziek is dokter Vanmol?

 

 

17:06 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dope |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.