29-01-08

Bob Dylan

Vorige week Chronicles, Vol. 1 van Bob Dylan eindelijk uitgelezen. Ik heb eigenlijk altijd wel van zijn werk gehouden, vanaf de tweede lp (de eerste heb ik pas een paar jaar geleden op cd gekocht) tot aan, zeg maar, New morning uit 1970. Ik bezit zelfs nog obscure singles, die ik op nog geen enkele discografie heb gevonden, zoals Mixed up confusion/Corrina, Corrina uit vermoedelijk 1965 (mijn originele The freewheelin' Bob Dylan is dan weer spoorloos weg). Uit het midden van de jaren zeventig heb ik nog Blood on the tracks en Desire, maar toen verdween mijn belangstelling. Tot eind jaren negentig Time out of mind verscheen, en alle genres die hij in de voorbije dertig jaar had gespeeld bij elkaar leken te komen. De kronieken bevatten vier delen, die amper chronologisch geduid worden. Er is een lang deel over de kennismaking en de samenwerking met Daniel Lanois in New Orleans; daaruit zou Oh mercy voortkomen in 1989. In een ander deel beschrijft Dylan hoe hij begint te lijden onder zijn status van superster en onder de verantwoordelijkheid en de media-aandacht die hem worden opgedrongen. Hier gaat het over Dylan en zijn gezinnetje. Wel mooi in deze delen is de voortdurende twijfel over waar hij mee bezig is, en of hij het wel goed doet. Het eerste en het laatste deel van de kronieken behandelen ongeveer dezelfde periode: hoe hij tussen 1959 en 1961 eerst naar Minneapolis en dan naar New York verhuist, met het vaste voornemen daar een leven te gaan leiden als folksinger. Deze hoofdstukken schetsen een aardig beeld van een circuit van folksingers en variété-artiesten die optreden in clubs en bars, en gaan uitgebreid in op de -nu vergeten- zangers die Dylan als zijn belangrijkste invloeden eert. 

Ik, die dacht dat het boek wel enkele scherpe of bijzondere formuleringen van Bob Dylan zelf zou bevatten, was op dat vlak wat teleurgesteld. De mooiste citaten komen van anderen. Zoals dit, van de moeder van zijn eerste echte liefje, Suze Rotolo, die de jonge Dylan niet echt zag zitten: “Once I said to her that I didn't think she was being fair. She stared squarely into my eyes like she was staring at some distant, visible object and said to me, 'Do me a favor, don't think when I'm around.'”

dh_bobdylan

Maar het mooiste komt uit de mond van zijn vader: “Remember, Robert, in life anything can happen. Even if you don't have all the things you want, be grateful for the things you don't have that you don't want”.

 http://www.cypress.ne.jp/kouchi/image/dylan-and-suzue2.jpg

21:32 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gelezen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.