30-01-08

Vlaams pijpen

Een tijdje geleden was het weer raak in Brussel deze week: een vette kop op pagina 10 “Dansen naar de pijpen”, zoals in de bekende Vlaamse uitdrukking 'dansen naar de pijpen van ...'. (Het had evengoed in De Morgen of De Standaard kunnen staan, aan wat men er in de nog slordiger kranten van maakt wil ik niet eens denken.)

 

Ik vraag mij dan altijd af: wat bedoelen ze nou met 'pijpen'? Tabakspijpen? Broekspijpen? Dat slaat natuurlijk nergens op. De uitdrukking heeft alleen zin als 'pijpen' een werkwoord is: dansen naar het pijpen van ... Ik snap wel dat dan weer allerlei sexueel getinte associaties in beeld komen, maar het gaat toch echt om 'het pijpen'. Pijpen: fluiten of doedelzak spelen, zoals door de rattenvanger van Hameln, the pied piper. De term wordt nog steeds gebruikt in de Britse volksmuziek, en kwam vroeger ook voor in het Nederlands. Dansen naar het pijpen van X is dan: doen wat X uitlokt of voorschrijft.

 

De Engelse dichter William Blake schreef een gedicht, Reeds of Innocence. Dat begint zo:

 

Piping down the valleys wild,

            Piping songs of pleasant glee,

On a cloud I saw a child,

            And he laughing said to me:

 

“Pipe a song about a Lamb!”

            So I piped with merry cheer.

“Piper, pipe that song again;”

            So I piped: he wept to hear.

 

Enzovoort.

 

Het ironische aan de kop in BDW is nu juist dat het artikel ging over opleidingen volksmuziek, incl. doedelzak.

 

20:37 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: taal, dwaas, gelezen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.