25-04-08

asielbeleid 1

België heeft voor het eerst een minister van Migratie- en asielbeleid, de liberaal Annemie Turtelboom. Die stelde afgelopen dinsdag haar beleidsnota voor, en daar word je niet echt vrolijk van.

 

In het regeerakkoord was nog sprake van nieuwe regularisatiecriteria voor mensen zonder papieren, zoals -naast andere vereisten- de lange duur van de procedure (nu met het beroep bij de Raad van State inbegrepen) en 'lokale verankering'. Dat laatste was een duidelijke tegemoetkoming aan al die plaatselijke  gemeenschappen, scholen, sportclubs, verenigingen en kerken, die in het geweer komen wanneer 'hun illegaal' dreigt uitgezet te worden. Het Vlaams MinderhedenCentrum waarschuwde deze week nog eens dat het aangekondigde regularisatiebeleid nog niet van kracht is, en dat men moet vermijden al aanvragen in te dienen die zich beroepen op de aangekondigde criteria, zoals duurzame lokale verankering of een werkaanbod. Een gepaste waarschuwing, lijkt het, want de nieuwe regularisatiecriteria komen in het beleidsplan van de minister niet meer voor.

 

Geen regularisatie dus voor clandestiene immigranten met een konkrete werkaanbieding op zak, maar wel plannen om meer economische immigratie toe te laten. Volgens Turtelboom zou daardoor namelijk een triple win-situatie ontstaan: goed voor de Belgische bedrijven, goed voor de sociale zekerheid, en de immigrant kan wat geld naar zijn of haar thuisland sturen.

Klinkt dit redelijk? Nee, niet echt; het lijkt wel een herhaling van het gastarbeidersbeleid uit de jaren zestig en zeventig, en dat is ook grandioos fout gelopen. Wij zien dagelijks al dat bedrijven allerminst in staat om hun personeelsbehoeften op middellange termijn in te schatten, laat staan op lange termijn. Dus kunnen er twee zaken gebeuren: ofwel laat je de buitenlandse werknemers alleen, zonder hun gezin, overkomen, en je stuurt ze weer weg als er geen werk meer voor ze is, ofwel laat je ze toe met hun gezin. In het eerste geval creëer je een groep van 'wegwerpimmigranten', die je houdt zolang je ze kan gebruiken, en die je dan weer weg doet. Nog even los van hun recht op familieleven -dat in theorie ook in België erkend is als mensenrecht- is bij de vorige poging om op die manier gastarbeiders te werven gebleken dat die mensen toch niet weggaan na hun contract, sterker nog, desnoods clandestien hun gezin al naar hier hadden gehaald. In het tweede geval ontstaan de situaties, die men nu juist wil vermijden, namelijk dat in de eerste plaats de kinderen zich integreren in de Belgische samenleving en dan niet meer willen of kunnen 'terug' gaan. Bovendien zal zo'n beleid de clandestiene immigratie van wie niet uitverkoren is, maar toch een beter leven wil, niet tegenhouden.

 

Waar Turtelboom wel duidelijk over was, is dat de overheid de uitzettingen niet schorst in afwachting van de nieuwe regularisatiecriteria, en ook dat men zal blijven doorgaan daartoe kinderen op te sluiten. België heeft nochtans al vaak het verwijt gekregen dat het met het opsluiten van kinderen met het oog op uitzetting de mensenrechten en meer specifiek het Kinderrechtenverdrag schendt. De nieuwe minister laat het niet aan haar hart komen. Zij gaat een gesloten 'familiecentrum' bouwen, en volgens De Morgen vindt zij “die aanpak beter dan blijven treuzelen over de vraag of ons beleid wel of niet ingaat tegen de rechten van de mens en de rechten van het kind”.

Ja, mensenrechten, daar doen wij hier in België niet aan als het gaat om immigratie. In de rechtspraak wordt bijna systematisch via een aantal retorische truuks elke mensenrechtentoets geweigerd, maar nu is dat blijkbaar ook beleid van de minister van Migratie- en asielbeleid. Ik ben benieuwd of Annemie Turtelboom zich wil gaan profileren als de Belgische Rita Verdonk.

 

 

 

 

 

 

11:01 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zonder papieren |  Facebook |

20-04-08

Een mooie dag

Vanochtend verliet ik om 8 u het huis om naar de bakker op de Steenhouwersvest te fietsen. Een mooie dag: de zon scheen, er stond een lichte wind, niet te koud, niet te warm, lekker weertje. Heerlijk, een uurtje door de stad fietsen op zondagochtend.

Aan de overkant van de straat staan twee flikken alle auto’s te bekeuren vanwege overtreding van het tijdelijke parkeerverbod. Die zullen straks allemaal  weggetakeld worden, want de marathon van Antwerpen moet door de straat passeren. Een geluk bij een ongeluk: de stad betaalt de sleepkosten, aangezien de mobiele verbodborden omgegooid waren, en men er dus maar vanuit gaat dat de chauffeurs ze niet hadden opgemerkt gisteravond.

De muurschildering van Tuymans in de Beddenstraat, waar zoveel om te doen is, valt echt niet op, omdat normaal niemand in die straat rondkijkt, aangezien het eigenlijk alleen maar een verbindingsweg is tussen twee winkelstraten en er gewoonlijk alleen vrachtwagens staan te lossen en te laden aan de achterzijde van magazijnen, maar ook omdat de kleur van de schildering volledig opgaat in de grijze muur en de tekening zelf behoorlijk abstract is, zodat , als je niet goed kijkt, het gewoon wat vlekken zouden kunnen zijn op een grauwe wand. (Wat een volzin, en dat op internet!)

De mannen die gewoonlijk op zondagochtend op de Groenplaats  op een bank zitten met hun (eerste?) bier hebben vandaag plaats moeten ruimen voor de opbouw van wat kramen. Op weg terug naar huis, rijd ik even langs het ponton van de Flandria. Een man zit eenzaam met een broodje en een blik bier op een bank bij het water, een andere staat tegen het Steen te pissen. Op de Sint-Pietersvliet fietst een oude man met een klak langzaam langs alle parkeermeters om te voelen of er in de schuif wat centen zijn achtergebleven. Op de hoek van de Vekestraat zie ik voor het eerst een tag op de gevel van het pand waar heel lang geleden de wetswinkel zat: een goed uitgewerkte tekening van een punk die een shot zet.

De leien over, naar 2060, en op het De Coninckplein staat traditioneel een man in de glasbakken te vissen op zoek naar weggeworpen flessen met statiegeld. Die zal dat straks ook nog op de Ossenmarkt proberen, tenzij de man die, met zijn hele hebben en houden in een caddy achter zich aan, uit de portiek van de kapel in de Korte Winkelstraat komt, hem voor is.

Als ik rond een uur of negen weer thuis kom, rijden ook drie takelwagens de straat in. In minder dan tien minuten zijn alle auto’s  weggesleept, incl. twee enorme zwarte maffionettes, die met piepend en knipperend alarm op de sleepwagens worden getakeld. Als de straat weer rustig is, sloft een man aan de overzijde voorbij, met achter zich aan een caddy, die door een touw bij elkaar wordt gehouden, vol oud papier.  Het is lente.

13:25 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen |  Facebook |

01-04-08

Waals konijn

Nick Trachet heeft het in zijn culinaire rubriek in Brussel deze week (nummer 1125) over 'waals konijn' ofte Welsh rabbit . Dat verhaal kan ook anders verteld worden.

 

Het kan een kwestie zijn van de kip of het ei. Trachet schrijft dat voor Engelsen de inwoners van Wales de reputatie van leugenaars hebben “omdat je, wanneer je in Wales konijn bestelt, kaas krijgt”. Maar het werkwoord to welsh of to welch betekent ook belazeren, of je belofte niet nakomen. De klassieke term is overigens volgens mij Welsh rarebit, en dat is inderdaad iets als Zwitserse fondue: hompen brood gedompeld in een zware kaassaus, en weggespoeld met talrijke glazen witte wijn, bier of sterkers.

 

De Amerikaan Winsor McCay, die in het begin van de twintigste eeuw ook de avonturen van Little Nemo tekende (nog te vinden in de stripwinkel), maakte een serie tekeningen onder de titel Dreams of a Rarebit Fiend. Wie zich te zeer aan de Welsh rarebit te goed heeft gedaan, moet dat bekopen met onrustige slaap en serieuze nachtmerries.

 

McCay werkte ook mee aan de verfilming (in de jaren 1920) van een aantal van zijn strips, onder meer aan The Dreams of the Rarebit Fiend (al speelt de alcohol bij deze nachtmerries misschien een grotere rol dan de gesmolten kaas).

 

Te bekijken op youtube: http://www.youtube.com/watch?v=TF7dex_5AZA

20:37 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gelezen, gezien, eten |  Facebook |