01-04-08

Waals konijn

Nick Trachet heeft het in zijn culinaire rubriek in Brussel deze week (nummer 1125) over 'waals konijn' ofte Welsh rabbit . Dat verhaal kan ook anders verteld worden.

 

Het kan een kwestie zijn van de kip of het ei. Trachet schrijft dat voor Engelsen de inwoners van Wales de reputatie van leugenaars hebben “omdat je, wanneer je in Wales konijn bestelt, kaas krijgt”. Maar het werkwoord to welsh of to welch betekent ook belazeren, of je belofte niet nakomen. De klassieke term is overigens volgens mij Welsh rarebit, en dat is inderdaad iets als Zwitserse fondue: hompen brood gedompeld in een zware kaassaus, en weggespoeld met talrijke glazen witte wijn, bier of sterkers.

 

De Amerikaan Winsor McCay, die in het begin van de twintigste eeuw ook de avonturen van Little Nemo tekende (nog te vinden in de stripwinkel), maakte een serie tekeningen onder de titel Dreams of a Rarebit Fiend. Wie zich te zeer aan de Welsh rarebit te goed heeft gedaan, moet dat bekopen met onrustige slaap en serieuze nachtmerries.

 

McCay werkte ook mee aan de verfilming (in de jaren 1920) van een aantal van zijn strips, onder meer aan The Dreams of the Rarebit Fiend (al speelt de alcohol bij deze nachtmerries misschien een grotere rol dan de gesmolten kaas).

 

Te bekijken op youtube: http://www.youtube.com/watch?v=TF7dex_5AZA

20:37 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gelezen, gezien, eten |  Facebook |

02-08-07

Tequila

CO2-uitstoot, broeikaseffect, opwarming van de aarde? Allemaal erg genoeg, maar de zoektocht naar alternatieve brandstoffen maakt ook slachtoffers.

 

Neem nu ethanol, dat gemaakt wordt uit maïs. Volgens een artikel in Alfabeta nummer 72, het kwartaalblad van Universiteit Antwerpen, zou ethanol “net als andere vormen van hernieuwbare energie brede ingang (kunnen) vinden als de prijs ervan concurrentieel wordt met die van fossiele brandstoffen”. Met andere woorden, er zou binnenkort wel eens heel veel maïs nodig kunnen zijn, en dan niet om mens en dier te voeden, maar om onze auto's nog te laten rijden.

 

Mexicaanse boeren in het hoogland van Jalisco hebben dat inmiddels ook opgevangen, en zijn, volgens de San Antonio Express-News nu volop aan het overschakelen op de teelt van maïs. Daarvoor moeten zij wel de vorige beplanting op hun akkers verwijderen. En toevallig was dat overwegend agave. De agave is een cactusachtige plant, die een jaar of zes moet groeien voor die kan geoogst worden. Dat wil zeggen dat de puntige bladeren er af gehakt worden, en dat het hart wordt gebruikt om tequila te maken. Omdat er de afgelopen jaren een groeiende vraag naar tequila was vanuit de Verenigde Staten, zijn steeds meer jimadores agave gaan verbouwen, waardoor de prijzen nu ingestort zijn. Nu de agave verwijderd wordt voor maïs, vreest men dat binnenkort de prijs van de agave en dus van de tequila aanzienlijk zal stijgen.

Kunnen wij nu nog tequila inslaan, nu er nog volop in de winkels staat? Hoe lang is dat houdbaar? Zal het broeikaseffect leiden tot het verdwijnen van de margarita?

 

watercolorhome

Overigens, het citaat over de ethanol komt uit een artikel met de enigszins provocerende titel 'Dure energie is voordeling voor iedereen'. Het is een interview met prof. Aviel Verbruggen, naar aanleiding van zijn studie 'Addressing climate change & nuclear risks'. Ik heb de studie niet gelezen, maar het interview erover  vond ik wel een eye-opener. De essentie komt hier op neer: als de verkoopprijs van fossiele brandstoffen niet radicaal opgedreven wordt, zal er nooit serieus werk gemaakt worden van de ontwikkeling van schone alternatieven. Het wordt allemaal heel aardig onderbouwd, maar ja, de tequila?

 

Voor wie het echt wil weten: http://www.ua.ac.be/main.aspx?c=aviel.verbruggen&n=51929

21:01 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: eten, vrije markt |  Facebook |

06-06-07

Borstvoeding

Velen onder ons zullen een vreugdevolle herinnering bewaren aan 29 april 1999, de dag dat het Federaal Borstvoedingscomité/Comité fédéral de l’allaitement maternel werd opgericht. Deze week verscheen in het Staatsblad/de Moniteur het koninklijk besluit waarmee de leden van het comité worden benoemd.

 

Sinds 1990 moeten adviesorganen van de overheid letten op een evenwichtige aanwezigheid van mannen en vrouwen, maar vanwege “het gespecialiseerde karakter van de werkzaamheden” van dit comité, hoeft dat hier niet. Er zijn 24 vrouwen en 12 mannen aangesteld, die onder leiding van een mannelijke voorzitter en een vrouwelijke ondervoorzitter aan het werk zullen gaan.

Zet ‘m op, meisjes en jongens! 

 

decoration

 

18:39 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eten, belgie, goed nieuws |  Facebook |

30-04-07

Links

Ik heb twee wijzigingen aangebracht in de links onder het kopje 'bezoek ook eens...'.

Ik heb de links naar Marcel Poppe en naar De Standaard verwijderd. Ik vind De Standaard nog steeds de best gemaakte krant van België, maar in de aanloop naar de parlementsverkiezingen irriteren het onderhuidse vlaams-nationalisme en de propaganda voor de  christen-democraten mij steeds meer.

Wat het andere betreft, ik weet dat ik zelf erg onregelmatig ben in mijn bijdragen aan deze blog, maar op de blog van Marcel Poppe dateert het laatste bericht van juni 2006.

Los daarvan, Marcel heeft nog steeds een prachtige B&B, of chambres d'hôtes, of hoe het ook mag heten, in de zuidpunt van België, met een diner-aanbod om duimen en vingers van af te likken. Zijn vriendin/vrouw is een uitstekende kok, maar ook in het dorp is sinds een tijdje een uitstekend restaurant.

Route de la belle vue, 38

6833 Ucimont

+32 61 467813

Het minste wat ik kon doen, lijkt mij, Marcel, nu ik je link verwijder. Maar ik meen het wel.

 

In de plaats links naar Le monde diplomatique en Statewatch; kijk zelf maar waarom.

19:25 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eten, goede doelen, media |  Facebook |

27-09-06

Vissen voor vissen (2)

Zo heeft de visindustrie voor het kweken van 1 kilo zalm meel en olie nodig van 3 tot 4 kilo vis. De productie van 1 kilo garnaal eist 2 kilo vis. Een kwart van wat er op dit ogenblik gevangen wordt (22 miljoen ton) wordt verwerkt tot uiteindelijk 6 miljoen ton meel en 1 miljoen ton olie. Veel meer dan de helft van deze visproducten wordt gebruikt in de viskweek. Het is intussen wel mogelijk om vleesetende vissen (zoals zalm) vegetarisch te doen opgroeien, maar op het einde van de kweek zal men ze toch visolie en –meel moeten voeren, om ze een vissmaak te geven.

 

240px-Edouard_Manet_068

 

Zo’n 92 % van alle aquacultuur is gesitueerd in China en in de rest van Azië en rond de Stille Oceaan. Dat is ecologisch gezien ook niet erg opbeurend. De FAO geeft toe dat de vaccinatie van kweekvissen en het gebruik van antibiotica daarbij niet altijd op een verantwoorde manier plaatsvinden. Bovendien komen vanuit de kweekvijvers weer fosfaten en stikstof via de waterlopen in zee terecht. Wereldwijd is de hoeveelheid daarvan nog beperkt. Maar in Noorwegen bijvoorbeeld, dat een zeer grote visindustrie heeft, zou 55% van de fosfaatlozingen in zee afkomstig zijn van de viskweek.

18:53 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eten |  Facebook |

Vissen voor vissen (1)

Wie dacht dat hij/zij ecologisch verantwoord bezig was door minder vlees en meer vis te gaan eten, wacht misschien een teleurstelling. Er moet immers steeds meer vis gevangen èn geproduceerd worden om voldoende vis te kunnen blijven produceren. Even uitleggen.

 

De FAO, de Food and Agriculture Organisation van de Verenigde naties maakte begin september een rapport bekend over de wereldwijde toestand van de visvangst en –productie. Inderdaad, visproductie; bijna de helft van de visconsumptie is afkomstig uit kweekvijvers.

Op wereldschaal eten mensen op dit ogenblik gemiddeld 12 kilo vis per jaar. 43 % daarvan, oftewel meer dan 45 miljoen ton, is afkomstig van aquacultuur en goed voor zo’n 50 miljard euro. Wil men het niveau van die 12 kilo per jaar behouden, dan zal tegen 2030 de productie met zo’n 40 miljoen ton moeten toenemen. Dat is dus haast een verdubbeling.

 

De omvang van de visvangst wereldwijd is ongeveer gelijk gebleven sinds het midden van de jaren tachtig: zo’n 90 miljoen ton per jaar. Het perverse is nu dat een toename van de productie uit aquacultuur alleen maar mogelijk is door meer vis te vangen. De gekweekte vis wordt immers gevoederd met vismeel en olie van gevangen vis.

16:59 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eten |  Facebook |