18-03-08

Een 'onpartijdige rechter' in vreemdelingenzaken?

In het algemeen wordt aangenomen dat iedereen, ook in bestuursrechtelijke procedures, recht heeft op beoordeling door een onafhankelijke en onpartijdige rechter. Voor burgerlijke en strafzaken wordt dit o.m. bepaald in artikel 6 van het EVRM. 

In het franstalige juristenwereldje is er enige beroering, sinds begin maart een Brusselse advocaat op de griffie van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen merkte dat in het administratief dossier van zijn cliënt al een concept-arrest zat, vier dagen vóór de zitting waarop hij de zaak zou pleiten. Advocaat Gérald Castiaux vroeg onmiddellijk de wraking van de aangewezen vreemdelingenrechter, maar een week later had hij nog steeds geen reactie ontvangen. 

Waar gaat het om? Niet alleen behoort elke rechter werkelijk onafhankelijk en onpartijdig te oordelen, hij of zij moet ook vermijden de indruk te wekken van vooringenomenheid. Bij het incident met de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen (RVV) wreekt zich nu de slordigheid en de ondoordachtheid waarmee de wetgever (op initiatief van de regering) de justitiële achterstand in de behandeling van vreemdelingenzaken wilde verhelpen.  Sinds 1 juni 2007 is de RVV als enige bevoegd voor de beroepen die worden ingesteld tegen individuele beslissingen op grond van de Vreemdelingenwetgeving. De Vaste Beroepscommissie voor de Vluchtelingen is opgeheven, en de Raad van State treedt in zaken van na die datum nog slechts op als cassatierechter. De wetgever wilde met de instelling van de RVV vooral bereiken dat vreemdelingenzaken voortaan snel zouden afgehandeld worden, maar in de praktijk leidde dat al meteen tot ernstige problemen inzake de rechtsmacht van de Raad. 

Waar het om draait in de klacht van advocaat Castiaux, is dat de RVV in belangrijke mate de werkwijze van de Raad van State kopieert, zonder daarvoor toegerust te zijn. In een normale procedure voor de Raad van State dient de verzoeker een verzoekschrift in. De verwerende partij schrijft een memorie van antwoord, en de verzoeker repliceert daarop met een memorie van wederantwoord. Dan gaat de hele zwik naar het auditoraat, dat de argumenten van de partijen onderzoekt, eventueel bijkomende informatie vordert, en uiteindelijk een verslag en advies formuleert, dat zowel naar de bevoegde kamer gaat, als naar de partijen. De procedure verloopt dus in hoofdzaak schriftelijk, en de verzoeker weet al vóór de zitting wat waarschijnlijk de uitspraak zal zijn (in de overgrote meerderheid van de gevallen neemt de rechter het advies van de auditeur over). Bij zo'n manier van werken is het niet erg handig, maar nu ook weer geen ramp, als vooraf al een concept van het arrest uitlekt (er is immers uitgebreid woord en wederwoord geweest, en iedereen kent het advies van het auditoraat). 

Bij de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen ligt dat anders. Op het verzoekschrift volgt alleen de nota van de verwerende partij, en dat is het. Het is op de zitting dat de rechter zijn/haar oordeel moet vormen, daarbij liefst geholpen door de pleidooien. Als dan blijkt dat vóór de zitting het arrest al in concept geschreven is, kan makkelijk de indruk ontstaan dat die hele zitting en de pleidooien er eigenlijk niet meer toe doen. De indruk van vooringenomenheid van de rechter, die dan kan ontstaan, zou wel eens strijd kunnen opleveren met het recht op een eerlijk proces. 

Hier en daar wordt nu geopperd dat de RVV ook maar een auditoraat moet krijgen. Als dat dan ook enige onderzoeksbevoegdheid zou hebben, zou daarmee ook een deel van de problemen rond de rechtsmacht van de Raad kunnen worden opgelost. Dat is echter op de eerste plaats een politieke keuze, en het is twijfelachtig of de regering bereid is om de afhandeling van vreemdelingenzaken te vertragen, door meer juridische kwaliteit toe te laten.

Zie ook http://www.mensenrechten.be/phpBB2/viewtopic.php?t=3645

20:28 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: justitie |  Facebook |

07-03-08

Pipo

Op 29 februari meldt De Morgen: “Het Hof van Cassatie heeft voorzitter Erik Van De Sijpe van het West-Vlaamse assisenhof gewraakt. De advocaten van de verdediging hadden daarom gevraagd nadat Van De Sijpe de beschuldigde had omschreven als 'een pipo'.”

 

Mooi zo. Sinds pipo's als Edwin Van Fraechem en Jef Vermassen om de haverklap in de media hun platte show mogen opvoeren, lijken ook anderen, in de rechtszaal, te denken dat zij zich ook daar mogen overgeven aan volkstheater. Nu zijn assisenzaken, met hun 'volksjury' altijd al bij uitstek plekken geweest, niet om recht te doen, maar om het volk voor je te winnen. Dat dit wagenwijd de deur open zet voor de meest platvloerse demagogie, lijkt evident.

 

Daarom is het goed dat hier eindelijk een reactie op komt. Als je de assisenverslagen in de media mag geloven, gebeurt het steeds vaker dat de verdachte wordt toegesproken op een agressieve en denigrende wijze: “Hoe stond ge daar? Hebt ge dan niet nagedacht? ...” Dat is hetzelfde als wanneer een politieagent u zou zeggen: “Ga jij eens aan de kant staan!”

 

Het minste wat verdachten kunnen eisen, maakt niet uit waarvan zij beschuldigd worden, is dat zij beleefd worden aangesproken met 'u'. Zij zijn tenslotte geen kroegmaten of kennissen van die figuren in toga.

20:03 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engerds, justitie |  Facebook |

05-02-08

Voorlopige hechtenis (5)

Vorige week sprak de voorzitter van de Orde van Vlaamse Balies (de vereniging van advocaten, zeg maar) zich opvallend scherp uit over het al jaren durende misbruik van de voorlopige hechtenis door onderzoeksrechters.

(Zie ook http://durieux.skynetblogs.be/post/5231067/voorlopige-hechtenis--3)

 

De Orde lanceerde zelfs een 'ludieke' actie met bedrukte papieren zakken: nog ongewoner. Maar het is goed dat ook advocaten de praktijken rond de voorlopige hechtenis (blijven) aanklagen.

 

In het weekend publiceerde De Standaard een repliek van de Brusselse onderzoeksrechter Freyne. “We zijn de kritiek dat we mensen lichtzinnig opsluiten, beu. [-] Wanneer plaatsen we iemand in voorarrest? De wet legt de voorwaarden vast. Als er gevaar voor herhaling van de feiten bestaat. Als het risico bestaat dat de verdachte voor de justitie zal vluchten. Of als verdachten getuigen kunnen beïnvloeden, of bewijzen laten verdwijnen.”

 

Ironisch genoeg verscheen op hetzelfde moment in de kranten het bericht dat de onderzoeksrechter in Leuven had beslist de anonieme beller in de zaak-Annick Van Uytsel aan te houden, “omwille van zijn persoonlijkheid en het feit dat hij vijf keer naar de politie heeft gebeld, zogezegd met informatie”. Iedereen lijkt het erover eens dat de jonge man enigszins verward is (volgens de ene krant lijdt hij aan liefdesverdriet, volgens de andere heeft hij een 'complexe persoonlijkheid'). Feit is wel dat, wanneer hij vrijdag voor de raadkamer verschijnt, hij al meer dan een week zal gevangen zitten wegens 'misbruik van telecommunicatie'.

 

Maar mensen lichtzinnig opsluiten? Geen sprake van.

 

19:11 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie |  Facebook |

09-01-08

Rechtspraak (2)

Aangezien het neefje groter was dan de tante die hem vergezelde, worden de dames van de kassa vrijgesproken, op grond van “erreur de fait invincible”. De uitbater van de bioscoop wordt vrijgesproken, aangezien niet bewezen werd dat hij wettelijke voorschriften niet heeft nageleefd. Van de tante wordt vastgesteld dat zij geacht wordt niet alleen de wet te kennen, maar ook de leeftijd van haar neef. Echter, schrijft de rechter, “il serait invraisemblable voire ubuesque de sanctionner pénalement ledit comportement en ne tenant pas compte de l'évolution des moeurs et des techniques audiovisuelles dont le législateur ne semble pas vraiment s'être préoccupé ces derniers temps”. En nu de procureur eerder had beslist  om de vervolging toch door te zetten, lijkt opschorting van de uitspraak over de schuld van de tante de enige gepaste maatregel.

 

Rechter Papart moest dus een antwoord vinden op de vraag hoe om te gaan met achterhaalde wetgeving. Een wet verdwijnt immers niet vanzelf uit ouderdom. Het feit dat de overheid lange tijd niet gereageerd heeft op overtreding ervan, maakt haar daarmee nog niet minder verbindend. Een gepaste reactie van het Luikse parket zou geweest zijn te seponeren, en dus te gedogen. Bij handhaving van recht is het immers ook zaak te kijken of het opleggen van naleving wel proportioneel is met het doel van de regels. En daar kan je je vragen bij stellen in dit geval, als een jongen van bijna zestien geweerd wordt uit een kwaliteitsbioscoop op grond van een wet uit 1920, die de zedelijke bescherming van de jeugd beoogde, terwijl elke avond, nog vóór kinderbedtijd, op televisie de meest stompzinnige en ranzige troep te zien is.

Zo, lekker moralistische uitsmijter.

20:56 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedogen, justitie |  Facebook |

17-12-07

Rechtspraak (1)

Eerder had ik het hier al eens over de zin en het nut van verstandig gedogen (http://durieux.skynetblogs.be/post/3335965/keihard-handhaven-2). Maar wat als zowel politie als Openbaar Ministerie vervolging op gang brengen, in een geval waar zelfs het geringste greintje gezond verstand zegt: laat dat nou. Toevallig vond ik een vonnis van de politierechter in Liège, uit november 1996, dat de moeite waard is als rariteit.

 

Eerst het vonnis. Rechter Papart begint met het vaststellen van de feiten. Een Luikse bioscoop, die bekend is om zijn programmatie van kwaliteitsfilms, vertoonde de film Rai van Thomas Gilou. De film, die in Frankrijk de kwalificatie 'alle leeftijden' meekreeg, werd in België 'kinderen niet toegelaten' omdat hij niet was voorgelegd aan de controlecommissie die over die kwalificaties oordeelt. De reden hiervoor was simpelweg financieel: zo'n beoordeling kostte 1 frank per meter pellicule.

Het is 10 januari 1996, half zes 's avonds, en het is vast koud en mistig in Liège. Twee flikken passeren langs de bioscoop, zien dat er een film 'knt' draait, en besluiten dan maar eens binnen te gaan kijken of er inderdaad geen kinderen aanwezig zijn. Twintig minuten na aanvang van de film, gaan de flikken de zaal in en, schrijft de rechter, “sur base d'une technique dont ils ont et gardent le secret il répèrent un adolescent accompagné d'un parent dont la présence leur parut irrégulière”. Zij sommeren de jongen, die zeker niet klein is, onmiddellijk uit de duisternis naar voren te komen. En zo, schrijft rechter Papart, “la comédie projetée dans la salle se transforme en vaudeville à l’extérieur de celle-ci”.

 

Want inderdaad, de Luikse procureur besluit de caissières en de verantwoordelijke van de bioscoop, de vzw die de zaak beheert, en de tante die haar neef van 15 jaar en 2 maanden begeleidde voor de politierechter te dagen op grond van een wet, die –ongewijzigd- dateert uit 1920. De straffen die zij riskeren kunnen oplopen tot een boete van 5000 frank, zeven dagen hechtenis en de sluiting van de bioscoop voor zes maanden.

21:11 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, gedogen |  Facebook |

18-11-07

Voorlopige hechtenis (4)

Als de zaak van Leo Stevens als verontwaardiging oproept, wat dan te denken van Els C., die al meer dan tien maanden gevangen zit zonder veroordeling? Ja, natuurlijk is het ernstig als je je ‘liefdesrivale’ te pletter laat storten door haar parachute te saboteren, maar meer dan een jaar na de feiten is er  nog steeds geen bewijs dat Els C. dat inderdaad heeft gedaan. En als het parket van Tongeren meende dat de verdachte, die zij toch al als labiel omschreven, zou breken, hebben zij het ook flink mis. Zij bekent niet. Sterker nog, nu het Openbaar Ministerie er niet in slaagt de verdenking hard te maken, en Els C. toch verder gevangen wordt gehouden, lijkt het erop dat zij pas vrij zal komen als zij haar onschuld kan aantonen. Dàt is pas normvervaging bij het parket en misbruik van de voorlopige hechtenis.

(zie ook http://durieux.skynetblogs.be/post/4126359/voorlopige-hec...) 

Toch formuleert het Europees Hof voor de Rechten van de Mens als sinds jaren in allerlei arresten de criteria waaraan voorlopige hechtenis moet voldoen. Het uitgangspunt daarbij is dat een verdachte in strafzaken principieel niet van zijn vrijheid wordt beroofd. Slechts om een beperkt aantal redenen kan voorlopige hechtenis worden bevolen: bij vluchtgevaar, het gevaar van collusie (contact met derden om het onderzoek te hinderen), recidivegevaar en het gevaar van verstoring van de openbare orde. Bovendien heeft het EHRM herhaaldelijk gesteld dat staten gehouden zijn alternatieve maatregelen voor preventieve hechtenis te overwegen en daarvoor te kiezen, als men daarmee ook kan bereiken wat men met de gevangenneming wil bereiken. Daarbij wordt gedacht aan borgstelling, meldingsplicht op het politiebureau, elektronisch toezicht, en dergelijke. Het is aan het Openbaar Ministerie om telkens concreet aan te tonen dat met minder dan voorarrest niet kan worden volstaan. Maar ja, zo wordt het natuurlijk moeilijker om een verdachte ‘klein te krijgen’.

17:07 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: justitie |  Facebook |

Voorlopige hechtenis (3)

In De Morgen van dit weekend spreekt politiek hoofdredacteur Yves Desmet zijn verontwaardiging uit over de voorlopige hechtenis van de Mechelse schepen (wethouder) Leo Stevens. Die wordt verdacht van corruptie, belangenvermenging en valsheid in geschrifte. Volgens het parket werd hij een maand gevangen gehouden “in het belang van het onderzoek”. Volgens Desmet is dit flauwekul: “Het dossier was zo goed als rond voor de aanhouding en is niet echt substantieel aangegroeid na die maand cel. Pragmatisch noch principieel lijken er dus veel redenen voor geweest te zijn.” Zijn conclusie is dat er sprake is van normvervaging bij het gerecht, wanneer dit op deze manier begint met strafuitvoering, noch vóór er een vonnis is (waarbij de straf waarschijnlijk voorwaardelijk zou worden opgelegd).

Het misbruik van de voorlopige hechtenis is inderdaad een wijd verspreid fenomeen in België. Het belangrijkste doel daarbij is meestal de verdachte te ‘breken’. Daarbij hoort ook het boeien van de arrestant. Herinner u de beelden van Lernout & Hauspie, of ook van Leo Stevens, die voor de camera’s met de handboeien om worden weggevoerd. Had dat enig praktisch nut? Neen, het ging er alleen om die mensen publiek te vernederen. En daarnaast is het inderdaad zo dat het Openbaar Ministerie vaak de (verlenging van de) voorlopige hechtenis vraagt, als een voorschot op een uiteindelijke straf, waarvan het denkt dat die te licht zal zijn. Niet voor niks dat er cellentekort is: bijna de helft van de gevangenen zit in voorlopige hechtenis, is dus niet veroordeeld.

15:51 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie |  Facebook |

09-10-07

Beeuark!

Als wij het agentschap Belga mogen geloven, heeft juriclown Jef Vermassen zich vandaag op het proces-Van Themsche weer eens van zijn sterkste kant laten zien/horen.  Hij zou een pleidooi van twee uur gehouden hebben, dat zo begon: “Luna is niet meer. Ze heeft 845 dagen geleefd en op de laatste levensdag heeft een menselijke duivel beslist dat aan dit leven een einde moest komen". In zijn afscheidsbrief had Van Themsche geschreven dat de hemel niet bestaat. Een open doel voor Vermassen: "De hemel bestond wel, hier op aarde, bij het gezin Drowart. Maar die hemel, meneer Van Themsche, heeft u kapot geschoten.” 

Bij de beschrijving van de ouders van Luna was hij echt op dreef: "Een kok heeft altijd een handdoek bij zich. Maar de vader van Luna heeft er altijd twee. Een ervan moet ervoor zorgen dat zijn tranen niet in uw eten zouden vallen. En 's nachts, als hun werk in het restaurant erop zit, terwijl u en ik slapen, zitten de ouders onder de maan te wenen bij het graf van Luna". 

Het is te hopen dat Van Themsche veroordeeld wordt voor de racistische moorden, maar als het op deze manier moet ... Hier is zelfs geen vinger in de keel bij nodig. En ook: deze kitsch is wat je krijgt, als je een ‘volksjury’ wil overtuigen.    

20:31 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engerds, justitie |  Facebook |

19-09-07

Onderbroeken

Steeds meer plaatsen in de Verenigde Staten lijken het dragen van saggy pants te willen bannen. Vooral skaters en gastjes die zich als gangsta willen voordoen, dragen die ruim vallende broeken, diep onder het middel, zodat een flink eind van hun boxer zichtbaar is.

nn_mank_baggy_061024_300w 

De mode zou ontstaan zijn in Amerikaanse gevangenissen, waar de gedetineerden geen riem mochten hebben om hun slobberbroeken op te houden, uit angst voor verhangingen of wurgpartijen. Aan het eind van de jaren '80 dook de trend op in gangsta rap clips, en vandaar dus naar de straat. Voor de would-be gangsta's hoort daar vaak ook nog een hood bij, een capuchon diep over het voorhoofd getrokken. Nogal wat gemeenten in de VS willen nu het dragen van die broeken verbieden, officieel omdat men niet de hele tijd op de mensen hun onderbroek wil kijken. Zwarte organisaties hebben natuurlijk meteen al geroepen dat er racisme in het spel is, aangezien de meeste van die gangsta rappers negers zijn. Kan wel, maar op die skateboards zie je toch ook heel wat witte jongetjes, met hun broek die bijna afzakt. In een grote stad als Atlanta overweegt men niet alleen de  saggy pants te verbieden, maar ook het tonen van bh-bandjes. Op het eerste, je broek laten zakken tot op de billen, zouden kleine boetes komen te staan of gemeenschapsdienst – maar geen gevangenisstraf. In een aantal kleinere plaatsen, onder meer in Louisiana, is de sanctie zwaarder: een boete van 500 dollar en een gevangenisstraf van 6 maanden? Zes maanden de cel in voor het indecent dragen van een broek? In ieder geval is de cirkel rond dan: wie gevangenismode draagt, gaat de bak in.  

20:12 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dwaas, justitie |  Facebook |

Justitie in Dendermonde (2)

Volgens De Morgen was het Troch zelf die een paar dagen later drie mensen vrijsprak, die bij de verkiezingen van 10 juni niet waren komen opdagen als bijzitter in een stembureau. Hoewel zij ergens in Oost-Vlaanderen wonen, zouden zij een 'gekwelde gemoedstoestand' hebben gehad om te zetelen, nu Brussel-Halle-Vilvoorde nog niet gesplitst is.

(...) gewijzigd 23 oktober 2008

Het doet mij een beetje denken aan sommige islamitische studenten die ik indertijd in Rotterdam had. Als die ergens geen zin in hadden (wat betreft studie, maar ook bij opdrachten of in de relatie met andere studenten) was er een standaard antwoord: “Mijn geloof staat dat niet toe”. Want dat wisten zij wel: in het Nederlandse hoger onderwijs is 'respect voor het geloof' heilig. Daar zou geen docent of directie durven aan te tornen.

B-H-V of islam: nog iemand gewetensbezwaren nodig?

20:03 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, vlaams-nationalisme |  Facebook |

Justitie in Dendermonde (1)

Sinds Freddy Troch opperrechter is in Dendermonde wordt het daar steeds gekker. Troch speelde vroeger eigenlijk ook altijd al de moraliserende clown, maar het lijkt nog erger te worden. 

Het Dendermondse parket voert sinds kort, zoals zij dat noemen, een “strikt en streng beleid” inzake diefstallen. Alle diefstallen moeten grondig onderzocht worden -desnoods met duur dna-onderzoek- en de verdachten indien mogelijk vervolgd. Bij een eerste kleine diefstal krijgen mensen een minnelijke schikking van 250 € aangeboden, maar wie die niet betaalt, wordt gedagvaard. Zo werd een vrouw vervolgd wegens het niet betalen in de supermarkt van een pakje vis ter waarde  van 3 €. De vrouw beweerde dat het in haar karretje onder de bakken frisdrank was terechtgekomen, maar dat zij geen dievegge was. Zij werd vrijgesproken. Een dronken student nam op een feestje een jas mee die op de zijne leek, en liet die van hem hangen: hij kreeg een huiszoeking aan zijn broek, en wacht nog op de uitspraak. 

De parketwoordvoerder zegt: “Hoogst uitzonderlijk worden nog enkele dossiers geseponeerd, om sociale redenen. Een vrouw die een potje babyvoeding steelt omdat er geen geld meer is om het kind eten te geven, zou daar een voorbeeld van kunnen zijn.”

20:00 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, engerds |  Facebook |

01-08-07

Juryrechtspraak

320_dames_en_heren_van_de_jury
 
 

De Nederlandse minister van Justitie, Ernst Hirsch Ballin, heeft onlangs bekendgemaakt dat Nederland geen systeem van lekenrechtspraak zal invoeren in strafzaken. België kent zo iets wel, in assisenzaken: een jury van 'gewone burgers' krijgt de hele bewijsvoering mondeling voor zich, en mag dan onder elkaar beslissen over schuld of onschuld van de beklaagde.

 

Een verstandig besluit is dat van de Nederlandse minister. Recht spreken is een ernstige bezigheid, die je niet moet toevertrouwen aan hobbyisten. Bovendien krijgen assisenprocessen zeer veel media-aandacht, en dat zet de deur open voor ranzige populistische shows van pleiters als een Jef Vermassen. Criminologen, strafrechtjuristen, reclassering en dergelijke hebben de afgelopen veertig jaar veel moeite gedaan om een genuanceerd en complex beeld van delinquenten ingang te doen vinden. Daar blijft meestal niets van over in het platvloerse demagogische betoog van zo'n advocaat. De gevolgen zijn er ook naar: in 2006 sprak een jury twee mannen vrij die de verkrachter van een van hen en diens echtgenote hadden gedood. In 2004 werd een man vrijgesproken die zijn vrouw met acht messteken had gedood omdat hij dacht dat zij hem bedroog met een ander. Als je maar pathetisch genoeg wordt, kan je van zo’n jury blijkbaar alles gedaan krijgen. Een clown als Vermassen gaat zich bovendien inleven in zijn rol van BV, en komt nu te pas en te onpas over van alles en nog wat zijn zegje doen.

 

Toch zijn er ook verstandige mensen die niet zo negatief zijn. De bekende juridisch journalist Lex van Almelo heeft recent een boek gepubliceerd, Dames en heren van de jury. Daarin onderzoekt hij, overwegend aan de hand van Belgisch assisenmateriaal, wat het belang en het nut van de invoering van juryrechtspraak zou kunnen zijn in Nederland. Zeer lezenswaard.

 

http://www.inmerc.nl/product.php?id=32&cid=&artikelno=5422

18:52 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: justitie, nederland |  Facebook |

17-07-07

Gestolen biggetje

Vandaag vond een Europese experts' meeting plaats over het gebruik van het Europese arrestatiebevel. Sinds 2002 is het nl. mogelijk dat lidstaten van de EU, wanneer zij een boef willen vatten die zich in een andere lidstaat bevindt, een Europees arrestatiebevel uitschrijven. De bedoeling is dan dat de staat waar de misdadiger zich bevindt, de boef pakt en overdraagt aan de vragende partij. In een recent rapport is de Europese Commissie niet ontevreden over hoe de procedure werkt. Uitleveringen, die vroeger soms wel een jaar konden aanslepen, zijn nu gepiept in gemiddeld vijf weken.

 

Ook de lidstaten evalueren onderling hoe het systeem werkt. De werkgroep die vandaag bijeenkwam zou het daarbij onder meer hebben over de toepassing van het proportionaliteitsprincipe.

Proportionaliteitsprincipe? Ja, het idee dat elke actie die op een bepaald terrein ondernomen wordt in een juiste verhouding moet staan tot het beoogde doel. Dat betekent dus dat, voor het Europese arrestatiebevel, er een redelijke verhouding moet zijn tussen enerzijds de ernst van het misdrijf en anderzijds de inzet van middelen, geld en tijd die van de gevraagde lidstaat wordt verwacht.

 

En niet iedereen houdt die proportionaliteit altijd in het oog.

Zo blijkt uit de recente evaluatieronde dat sommige lidstaten een Europees arrestatiebevel uitvaardigden, en dus actie verwachtten van hun buitenlandse collega's, voor het oppakken van mensen die verdacht werden van:

-         het bezit van 0,45 gram cannabis of van 1,5 gram marihuana, of

-         het bezit van 0,15 gram heroïne, of

-         het bezit van 3 ecstasy pillen, of

-         de diefstal van twee autobanden of van een biggetje.

 

De werkgroep begint zich nu af te vragen of men niet zou moeten eisen dat de vragende partij eerst onderzoekt of de inzet die zij verwacht van de andere lidstaat proportioneel is met de ernst van de feiten.

19:10 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: europa, justitie |  Facebook |

03-06-07

verkiezingen en mensenrechten

Ook de Liga voor Mensenrechten heeft een overzichtje gemaakt van de standpunten van enkele 'Vlaamse' partijen voor de parlementsverkiezingen, meer bepaald dan inzake de thema's waarop de liga actief is: jeugdbescherming, veiligheidsdiensten en privacy, gevangenisregime en rechten van gedetineerden, en discriminatie.

http://mensenrechten.be/documents/schema%20politieke%20pa...

 

Een beetje slap vind ik dit overzicht. Ja, het zullen natuurlijk wel deze partijen zijn die de macht gaan verdelen voor de nederlandstalige inbreng, maar misschien zijn er ook kleinere partijen die wel interessante of originele ideeën hebben rond de aangehaalde thema's. Die had ik nou eens graag bij elkaar gezien.

13:59 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verkiezingen, justitie |  Facebook |

13-05-07

Doodstraf (6)

De Amerikaanse rechtssocioloog Lawrence Friedman heeft al meer dan dertig jaar geleden gewezen op de cynische gevolgen van deze procedureslagen rond de doodstraf.

Sinds de jaren 1960 wordt de Amerikaanse publieke opinie immers afwisselend gedomineerd door voor- en tegenstanders. Terdoodveroordelingen worden vaak niet uitgevoerd, vanwege het grote aantal beroepsmogelijkheden, maar ook petities, demonstraties en gebedsstonden, allerlei oponthoud en uitstel. Enfin, u kent het van film en televisie. Resultaat is dat ter dood veroordeelden gemiddeld zes tot acht jaar (soms wel eens meer dan twintig jaar) in death row zitten te wachten op hun executie die misschien (n)ooit zal komen. In februari 2006 raakte bekend dat een 78-jarige veroordeelde al 26 jaar in San Quentin, California, in de dodencel zit.

Dit fenomeen heeft er zelfs toe geleid dat in 1989 het Europees Hof voor de Rechten van de Mens aan Engeland verbood de ter dood veroordeelde Duitser Jens Soering uit te leveren aan de VS, niet omdat de doodstraf een ‘onmenselijke behandeling’ zou zijn, maar wel het ongelimiteerde verblijf in death row (EHRM, 7 juli 1989, Soering t. Verenigd Koninkrijk - appl. no. 14038/88). Soering, die inmiddels al twintig jaar achter de tralies zit in Brunswick, Virginia, ontkent overigens op zijn website dat hij de moorden gepleegd heeft waarvan hij werd beschuldigd: http://www.jenssoering.com/

17:32 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, texas |  Facebook |

Doodstraf (5)

Afgelopen donderdag, toen hij al in de dodencel zat om enkele uren later terechtgesteld te worden, is Jose Angel Moreno alsnog (voorlopig) gered. Moreno was in 1987 ter dood veroordeeld wegens ontvoering en moord.

Twee weken geleden echter had het Amerikaanse Supreme Court op één dag drie doodvonnissen van het hoogste gerechtshof van Texas vernietigd. Het motief was dat indertijd de lagere rechtbanken hadden gehandeld volgens richtlijnen die intussen ongrondwettelijk zijn verklaard. Aan de juryleden was toen immers niet meegedeeld dat zij verzachtende omstandigheden in aanmerking mochten nemen om de verdachte zijn leven te sparen. Sinds 1991 is het verplicht de jury daarop te wijzen.

Moreno’s advocaten baseerden zich nu naar de drie uitspraken van het Supreme Court, en bereikten zo dat het proces van hun cliënt zal worden overgedaan. In Texas zouden op dit ogenblik nog 47 andere gedetineerden die in death row op hun executie wachten in aanmerking komen voor een herziening van hun vonnis omdat de jury indertijd “misunderstood clearly established law” toen zij hen veroordeelde.

17:30 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: texas, justitie |  Facebook |

22-03-07

Religie en integratie (6)

Uit NRC Handelsblad van vandaag:

Duitse rechter: slaan mag van koran

Door een onzer redacteuren

Rotterdam, 22 maart.

In Duittsland is grote ophef ontstaan over het besluit van een rechter om zich tijdens een proces te beroepen op de koran. De vrouwelijke rechter, die prompt van de zaak is gehaald, rechtvaardigde de mishandeling van een vrouw door haar islamitische echtgenoot.

De omstreden zaak speelde voor de rechtbank in Frankfurt. Een 26-jarige Duitse vrouw van Marokkaanse komaf had daar toestemming gevraagd om te scheiden van haar uit Marokko afkomstige echtgenoot, door wie zij stelselmatig geslagen zou worden en met de dood bedreigd. Haar verzoek werd afgewezen want, zo verklaarde de rechter, in de Marokkaans-islamitische cultuur „is het niet ongewoon dat de man jegens de vrouw een recht op tuchtiging uitoefent”. Daar had de in Duitsland geboren vrouw „rekening mee moeten houden, toen zij trouwde met de in Marokko opgegroeide man”.

Politici en media van links tot rechts veroordeelden het optreden van de rechter scherp. „Het is een treurig voorbeeld van de manier waarop de rechtsopvatting uit een andere rechts- en cultuursfeer tot fundament van onze rechtsopvatting gemaakt wordt”, aldus Wolfgang Bosbach, vicefractievoorzitter van de christen-democratische CDU. Volgens een woordvoerder van de sociaal-democratische SPD is de rechter terecht van de zaak gehaald, maar hij zei dat de kous daarmee niet af is. „Dit is een zaak voor justitie”, aldus Bondsdaglid Dieter Wiefelspütz, zelf voormalig rechter.

Boulevardblad Bild drukte vanochtend een beeltenis af van vrouwe Justitia met een gezichtssluier. De linkse Tageszeitung toonde op de voorpagina een koranvers, onder de kop: „In naam van het volk: mishandelen toegestaan.”

Ook de Centrale raad van moslims in Duitsland vindt dat „de rechter volgens het Duitse recht had moeten oordelen in plaats van de koran uit te leggen”. De Centrale raad van ex-moslims – een jonge organisatie van voormalige moslims – greep de kwestie aan om aandacht te vragen voor huiselijk geweld tegen moslimvrouwen. „De Duitse politiek en justitie moeten nu opstaan en jonge vrouwen laten zien dat zij niet alleen staan”, aldus een verklaring.

Vorig jaar ontstond ophef toen enkele Duits-Turkse verdachten van medeplichtigheid aan een eerwraakmoord vrijuit gingen.

22 maart 2007

 

 

20:23 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie |  Facebook |

07-02-07

A Pendulum Shift

Niet alleen de industriële activiteiten van gevangenissen liggen er onder vuur (http://durieux.skynetblogs.be/post/4137334/commerciele-gevangenissen-2), ook het hele gevangeniswezen zelf in Texas lijkt op de helling te staan, meent de San Antonio News Express. En de redactie stelt zich de vraag: kan a state that’s become almost synonymous with incarceration worden tot the next Massachusetts?  (Massachusetts is voor de rednecks het afgrijselijke voorbeeld van een staat die gedomineerd wordt door hoog opgeleide, goed verdienende liberals.)

 

Toch zeggen nu zowel Republikeinen als Democraten in de justitiecommissies van de staat dat nog meer gevangenissen bijbouwen alleen maar zal leiden tot nog meer gedetineerden. Nadat Texas twintig jaar geleden het grootste bouwprogramma ooit voor gevangenissen ontwikkelde, zat het afgelopen najaar al weer boven zijn celcapaciteit. In staatsgevangenissen en huizen van bewaring (‘arresthuizen’) zaten toen 154.000 mensen opgesloten. Daarnaast huurde de staat nog eens tweeduizend bedden in private and county jails. (Er zijn in elke staat ook nog federal prisons, maar die hebben weinig te maken met het justitiebeleid van die staat.) Het beste wat de overheid als oplossing kon verzinnen, was de bouw van nog eens drie gevangenissen, goed voor 5.000 gedetineerden. Voor twee ervan zou de staat zorgen, de constructie en het beheer van de derde zouden gegund  worden aan een privé-onderneming.

 

De justitiecommissies komen nu met de ophefmakende uitspraak: “Prison should not be the first option for non-violent offenders.” Zo blijkt bijvoorbeeld dat nu 59 % van de gedetineerden chemically dependent is en dat er in de staatsgevangenissen 5.500 repeat drunken drivers zitten. En het is niet zo dat deze mensen met een drugsprobleem geen gewelddadige delicten kunnen hebben gepleegd, maar slechts vijf procent ervan heeft toegang tot behandeling of rehabilitatieprogramma’s. De rest zit gewoon opgesloten.

Dat heeft ook te maken met het feit dat de parole boards, zelfs naar hun eigen doelstellingen, veel te weinig voorwaardelijke invrijheidstellingen toestaan. Deels ligt dat aan het gebrek aan opvangprogramma’s, maar meer nog aan de mentaliteit dat wie betrapt is op een overtreding, moet zitten.

Een poging om van die mentaliteit afstand te doen, noemt de krant a pendulum shift.

 

6

 

 

 

 

 

Inmates at the Diagnostic Unit, the first stop for all inmates entering the Texas prison system, wait in their underwear to be processed. The process, frightening for inmates who have been incarcerated for the first time, is common place for veterans of the system, who have been treated the same much of their adult lives while being imprisoned.

 

16:37 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, texas |  Facebook |

05-02-07

Commerciële gevangenissen (2)

De kosten van het personeel mogen dan wel lager zijn, ook de gevangenen zelf kunnen een centje opbrengen voor de aandeelhouders.

Ga een kijkje nemen in Texas, waar zo’n 500 gedetineerden opgesloten zitten in meer dan drie commercieel gerunde faciliteiten onder het Prison Industry Enhancement programma. Zij verrichten assemblagewerk voor elektronicabedrijven en produceren verder een groot aantal zaken die men aan andere bedrijven kwijt kan, van ramen tot onderdelen voor luchtkoelinstallaties. Voorstanders wijzen erop dat gedetineerden zo werkervaring opdoen, wat recidive moet helpen voorkomen.

 

Het is vooral een buitenkans voor de bedrijven die met de gevangenissen in zee gaan. Het gevangenisbedrijf in Lockhart, bijvoorbeeld, huurt het ruime industrieterrein van de staat Texas voor 1 dollar per jaar. Zijn arbeiders hoeven geen vakantie of ziekteverlof, zij dagen steeds op tijd op, solliciteren niet elders, en worden amper met het minimumloon betaald. Kassa!

 

De vakbonden echter klagen dat de gevangenisfabrieken het werk stelen van de gewone industrie-arbeiders. Terwijl  het gemiddelde loon in Texas voor assemblagewerk rond de 12,85$ per uur ligt, verdienen de gedetineerden van Lockart 6 to 8 dollar bruto. Niet dat zij daar veel van overhouden, want de states kunnen tot 80% van het loon inhouden voor de kosten van room and board, verblijf en voeding. Texas legt beslag op zo’n dertig tot zestig procent, die het besteedt aan de gerechtskosten, slachtofferhulp en steun aan de familie van de gedetineerde.

 

De meeste gedetineerden willen graag werken, om de verveling tegen te gaan, en om wat te verdienen voor de huur van de tv of kleine bestedingen in de kantine. De bedrijven echter die met de producten van gevangenisarbeid de markt opgaan, zijn te vergelijken met degene die profiteren van kinder- of slavenarbeid in Afrika, Azië of Zuid-Amerika. En dat is juist iets waar de overheden zich in West-Europa officieel tegen verzetten.

14:55 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, texas, vrije markt |  Facebook |

04-02-07

Commerciële gevangenissen (1)

Eind januari publiceerde het weekblad Trends een korte bijdrage onder de titel ‘Privégevangenissen: efficiënter en goedkoper’. "De uitbesteding van gevangenistaken (bouw en beheer) zou ook in België meer dan welkom zijn", schrijft de auteur. Groot voorbeeld voor hem is de privatisering van de Britse gevangenissen. Zeven procent van de gedetineerden daar bevindt zich nu al in private instellingen. Men hoeft niet bang te zijn dat dat te duur wordt, want "onderzoek toont aan dat de kostprijs van een Britse inmate in een privégevangenis 13% lager ligt dan in staatsinstellingen. De lonen liggen lager, er wordt meer een beroep gedaan op camerabewaking".

Ja, leuk voor de aandeelhouders, maar wat zijn de gevolgen voor de gedetineerden en het gevangenisklimaat? Vrij Nederland wijdde vorig jaar een serie reportages aan de zogenaamde detentieboot, die in de Rotterdamse haven mensen zonder papieren ‘huisvest’. Ook het beheer van die boot is toegewezen aan een commercieel bewakingsbedrijf. Robert van de Griend beschreef hoe hij na een zevendaagse cursus meteen aan de slag kon als bewaker op detentieboot Bibby Stockholm. Hij kreeg te maken met doorgedraaide illegalen, collega’s die niet weten waar de nooduitgang is en een incapabel management.

http://www.vrijnederland.nl/web/show/id=56031

Daarnaast (of misschien vooral) is er natuurlijk nog het principiële standpunt: het uitvoeren van strafmaatregelen en het benemen van de vrijheid van burgers is zo’n ingrijpende zaak, dat die al sinds het begin van de Verlichting is voorbehouden aan de overheid. En het is dus ook de overheid die direct aansprakelijk moet kunnen worden gesteld voor de kwaliteit daarvan.

17:29 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: justitie, vrije markt |  Facebook |

02-02-07

Voorlopige hechtenis (2)

Toch bepaalt de wet ook uitdrukkelijk dat aanhouding en voorlopige hechtenis niet mogen worden opgelegd “met het oog op onmiddellijke bestraffing, noch met het oog op de uitoefening van enige andere vorm van dwang”. Je mag dus niet iemand opsluiten om hem of haar te doen bekennen. Dat is anders wel duidelijk wat De Standaard suggereert.

 

En je mag dus ook niet iemand opsluiten omdat je vindt dat hij/zij straf verdient. Maar wat dan met Philip C., de vader van de ‘doodgeschudde’ baby, die alvast voor een maand werd opgesloten door de raadkamer in Brugge? Noodzaak voor de openbare veiligheid? Bewijzen doen verdwijnen? De moeder van de baby getuigt dat zij en de andere kinderen Philip een goede vader vinden, die gedaan heeft wat hij kon toen de baby stopte met ademen.

 

Ja maar, schijnt het parket te hebben meegedeeld aan de pers, de vader had een ‘drugsverleden’. Klopt, hij rookte wel eens een joint, zegt de moeder.

Wat is daar mis mee?

Cannabis is een volkomen ingeburgerd en geïntegreerd roesmiddel, maar daarmee in verband gebracht worden is in het moralistische en repressieve denken binnen de Belgische justitie al voldoende om ‘gepakt’ te worden op drugs. Wie wel eens een joint rookt, kan best een kindermoordenaar zijn en een gevaar voor de openbare veiligheid, en in ieder geval een onverantwoordelijk figuur, die waarschijnlijk nog nieuwe misdaden zal plegen.

12:24 Gepost door durieux in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dope, justitie |  Facebook |

Voorlopige hechtenis (1)

De voorzitter van de Orde van Vlaamse Balies (dat is de bond van meer dan achtduizend advocaten) hield deze week zijn nieuwjaarstoespraak. In het persbericht dat de orde verspreidde staat het volgende: “Het is onaanvaardbaar dat bepaalde magistraten en politiecommissarissen [-] durven verklaren dat verdachten moeten aangehouden blijven [-] om bekentenissen te bekomen.

[-]

In België is trouwens bijna de helft van de gevangenisbevolking in voorlopige hechtenis, dus nog niet veroordeeld. Zij die voor onschuldig worden gehouden blijven in de gevangenis zitten terwijl de reeds veroordeelden al dan niet met enkelband vrij rondlopen. Dit is de wereld op zijn kop.”

Die laatste opmerking, over de enkelband, is natuurlijk een ordinaire populistische uitschuiver, maar het is goed dat nog eens de aandacht gevestigd wordt op het structurele misbruik van de voorlopige hechtenis in België.

(zie ook hieronder http://durieux.skynetblogs.be/post/3329872/een-nieuw-record)

 

Toevallig had De Standaard in de dagen daarvoor nog twee berichten die de kritiek van de voorzitter illustreren.

Op 20 januari: “Valschermspringster Els C. (22) blijft zeker nog een maand in de cel voor de moord op haar vriendin en liefdesrivale Els Vandoren uit Ranst.” Wat is hier nou de zin van? De moord vond plaats op 18 november, dus ruim twee maanden eerder. Al die tijd kon Els C. vrij rondlopen. En zou dan nu plots de aanhouding nodig zijn vanwege de ‘volstrekte noodzakelijkheid voor de openbare veiligheid’, zoals de wet vereist? Of was er plots een risico dat de verdachte nieuwe misdaden zou plegen, of zich aan het gerecht zou onttrekken, of bewijzen zou laten verdwijnen of ‘zich zou verstaan met derden’? Dat had zij dan die voorbije twee maanden wel kunnen doen.

 

Opvallend is overigens ook de terminologie van De Standaard. Els C. blijft in de cel “voor de moord op haar vriendin”. Ach zo? Heeft zij die moord gepleegd dan? Is zij daarvoor veroordeeld, of is zij alleen maar verdacht? Voor de krant lijkt de schuld vast te staan, want het bericht eindigt met: “Het is nu afwachten of Els C. door de knieën gaat”.

Door de knieën gaan = ophouden met liegen, en eindelijk bekennen.

Vermoeden van onschuld, daar doet De Standaard niet aan.

12:22 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, de standaard |  Facebook |

12-01-07

Recht op asiel (2)

Toen Sheekh in 2003 asiel aanvroeg in Nederland, werd dat geweigerd. Hij werd immers niet vervolgd door de overheid, en de vervolging zou niet tegen hem persoonlijk zijn gericht. Bovendien kon hij volgens de Immigratie- en Naturalisatiedienst makkelijk gerepatrieerd worden naar Noord-Somalië, waar het volgens de ambtsberichten van Buitenlandse Zaken wel rustig was.

 

Het Europees Hof doet al meteen een straffe uitspraak over de Nederlandse procedure. Het feit dat Sheekh de Raad van State heeft overgeslagen, en meteen naar Straatsburg is gekomen, wordt hem niet tegengeworpen (zoals voorgeschreven). Het Hof gaat er immers van uit dat hij bij de Raad van State, gezien de zeer marginale toetsing die deze voert, toch geen schijn van kans zou maken. Een ernstige blaam voor de kwaliteit van de Nederlandse rechtspraak.

 

Vervolgens mag Nederland zich bij het bepalen of iemand terug kan naar een ‘veilig gebied’ niet uitsluitend baseren op de ambtsberichten van Buitenlandse Zaken. Ook rapporten van mensenrechten- en vluchtelingenorganisaties moeten worden meegenomen. En die noemden de situatie in de kampen voor binnenlandse vluchtelingen in Noord-Somalië “inhumane”. Bovendien lopen op dit ogenblik eigenlijk alle minderheden in heel Somalië risico op marteling of onmenselijke behandeling, en daarom zou de uitzetting van Sheekh in strijd zijn met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

 

‘Het zijn de Europese instanties die Nederland moeten wijzen op de mensenrechten van vreemdelingen’, zegt hoogleraar Van Kalmthout. ‘Talloze organisaties, Nederlandse asieladvocaten en andere betrokkenen hebben op het harde asielbeleid gewezen, maar hebben nooit gehoor gekregen. Zij hebben nu dankzij deze uitspraak het gevoel gekregen niet helemaal gek te zijn geweest al die tijd.’

 

(Voor het arrest, zie: http://cmiskp.echr.coe.int////tkp197/portal.asp?sessionSimilar=10041772&skin=hudoc-fr&action=similar&portal=hbkm&Item=5&similar=englishjudgement)

16:16 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, nederland |  Facebook |

Recht op asiel (1)

Al jaren voert een Nederland een strikt beleid waarbij alleen asiel wordt verleend aan iemand die individueel en onmiddellijk door de overheid bedreigd wordt met foltering of onmenselijke behandeling, en dit op grond van een beperkt aantal redenen, zoals etnische of sociale afkomst of geloofsovertuiging, en nog een paar andere. Dat leidde soms tot bikkelharde resultaten. Ik herinner mij dat zo’n vijftien jaar geleden enkele Tamil-vrouwen tijdens de burgeroorlog in Sri Lanka asiel zochten in Nederland om te ontkomen aan de stelselmatige verkrachtingen door het leger. Die asielaanvragen werden geweigerd: de vrouwen werden immers niet individueel vervolgd om hun afkomst, en sexueel geweld vindt nou eenmaal plaats bij gewapende conflicten.

 

Wie geen recht heeft op asiel kan worden teruggestuurd naar zijn land van herkomst, indien de Nederlandse overheid oordeelt dat het daar veilig is, of –als dat niet het geval is- als de afgewezen asielzoeker een beroep kan doen op de bescherming van zijn clan of stam. Zo stuurt men bv. mensen terug naar ‘veilige gebieden’ in Irak of Afghanistan. (Het Nederlandse asielbeleid is veel gesofisticeerder, en lang niet zo simpel als ik het hier voorstel, maar dit zijn wel de grote lijnen.)

 

Het lijkt erop dat het Hof voor de Rechten van de Mens gisteren een uitspraak heeft gedaan, die Nederland behoorlijk op de vingers tikt. De jonge Somaliër Salah Sheekh, die deel uitmaakte van een kleine etnische minderheid, werd samen met zijn familie verjaagd uit Mogadishu, naar een dorp 25 km verder. Daar kwamen ze van de regen in de drop –als je het zo vriendelijk mag uitdrukken. Verschillende familieleden werden door de plaatselijke bevolking beroofd en vermoord, hun huizen werden herhaaldelijk geplunderd, Sheekh werd regelmatig mishandeld en zijn zus verschillende keren langdurig verkracht. De dorpsoudsten weigerden hen te beschermen.

16:06 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, nederland |  Facebook |

09-11-06

Doodstraf (4)

Weer een terechtstelling in Texas. Op 8 november kreeg de 33-jarige Willie Shannon de inmiddels klassieke cocktail van Sodium Thiopental, Pancuronium Bromide en Potassium Chloride. Dit was meteen de 51ste executie in de Verenigde Staten dit jaar. Nog meer dan 3.300 mensen zouden in death row zitten wachten op hun dood. (Zie ook http://durieux.skynetblogs.be/post/3632868/doodstraf-3)

 

Tegen de aanwezige kinderen van zijn slachtoffer herhaalde Shannon wat hij altijd had gezegd: hij wilde inderdaad de auto van hun vader stelen, maar de dodelijke schoten gingen per ongeluk af gedurende het gevecht met de bestuurder. Volgens de National Coalition for the Abolition of the Death Penalty wordt deze versie bevestigd door een elfjarige jongen die getuige was van de vechtpartij. De advocaten van Shannon hebben echter geen enkele getuige opgeroepen voor de verdediging, en ook niet geprobeerd om doodslag of afwezigheid van voorbedachte rade te pleiten. Volgens de NCADP is dit weer eens een bewijs dat wie geen geld heeft voor een privé-advocaat, zelfs in terechtstellingszaken slecht verdedigd wordt. Zie daarover ook  http://durieux.skynetblogs.be/post/3632602/doodstraf-2.

 

Shannon zou overigens niet de 51ste terechtgestelde zijn geweest, als niet op 19 oktober, ook in Texas, Michael DeWayne Johnson zich enkele uren vóór zijn executie van het leven had beroofd. Met het lemmet, gehaald uit een wegwerpscheermesje, sneed hij zich een halsader en de slagader in zijn rechter arm door. Met zijn bloed schreef hij op een muur van de cel ‘I did not shoot him’. Ook Johnson had consequent zijn onschuld verdedigd in interviews.

15:18 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: justitie, texas |  Facebook |

25-10-06

Wettige zelfverdediging van goederen?

Een geleerd stukje.

Sinds de roofmoord in Lede maken de media weer eens een inventaris op van de voor’s en tegen’s van het recht voor winkeliers om gewapenderhand hun waren te verdedigen. In het Nederlandse strafrecht kent men de wettige verdediging van goederen, maar er worden wel hoge eisen gesteld van subsidiariteit en proportionaliteit.

Artikel 41.1 Wetboek van Strafrecht luidt: "Niet strafbaar is hij die een feit begaat, geboden door de noodzakelijke verdediging van eigen of eens anders lijf, eerbaarheid of goed tegen ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding". De rechtsleer noemt dit noodweer, een vorm van eigenrichting, die in zeer dringende omstandigheden toelaatbaar is, wanneer de overheid geen bescherming van de aangerande rechtsgoederen kan bieden. Noodweer wordt beschouwd als een rechtvaardigingsgrond: hoewel het gedrag in wezen onrechtmatig en strafbaar is, levert het toch geen misdrijf op.

Noodweer kan dus niet alleen ingeroepen worden bij de verdediging van zichzelf, maar onder dezelfde voorwaarden ook bij de bescherming van anderen. De bestreden aanranding moet een onmiddellijk dreigend gevaar vormen. Dat betekent dat noodweer niet geldt wanneer de aanranding niet is begonnen, maar ook niet wanneer ze al voorbij is. Er is dan immers geen sprake van ogenblikkelijkheid. Er is dus ook geen sprake van (zelf)verdediging wanneer de aanvaller al wegloopt. Een schot of een steek langs achteren toegebracht is al bijna een bewijs dat er geen sprake was van noodweer.

Ook de rechtsgoederen die verdedigd mogen worden zijn beperkt: lijf, eerbaarheid en goed. Onder dat laatste wordt verstaan het stoffelijke goed zelf, en niet het recht op dat goed. Met andere woorden, goederen kunnen beschermd worden tegen beschadiging, maar aantasting van het eigendomsrecht is geen aanranding waartegen men noodweer kan aanvoeren.

De wet stelt zelf de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Het op zich strafbare feit moet begaan zijn "geboden door de noodzakelijke verdediging". Dit betekent dat er een zeker evenwicht moet zijn, zowel in de belangen die aangetast worden, als tussen de ingezette middelen. In de rechtspraak wordt een beroep op noodweer niet makkelijk aanvaard. De Nederlandse rechter heeft toch de neiging te oordelen dat vaak andere en minder vergaande middelen dan gewelddadige bescherming van aangerande belangen even toereikend hadden kunnen zijn.

Worden de grenzen van de proportionaliteit overschreden, als de verdediging onevenredig heftig is ten opzichte van de aanranding, dan kan er sprake zijn van noodweerexces (een teveel aan noodweer). In dit geval is er geen sprake van een rechtvaardigingsgrond, die het misdrijf niet bestaande maakt, maar van een schulduitsluitingsgrond, die de schuld van de verdachte uitsluit of vermindert. Het gedrag wordt niet gerechtvaardigd, maar de verdediger treft geen of minder verwijt. Noodweerexces komt aan de orde wanneer de aangevallen persoon meteen, tengevolge van een hevige gemoedsaandoening die veroorzaakt wordt door de aanranding, overdreven heftig reageert.

Er kan echter ook sprake zijn van noodweerexces wanneer een ‘normale’ evenwichtige zelfverdediging doorschiet naar een disproportionele aanval. Deze laatste interpretatie werd door de Hoge Raad voor het eerst geformuleerd in het ‘Ruzie te Loon-op-Zand’-arrest uit 1988. Daarbij had iemand die eerst een welgemikte trap in het kruis had gekregen, teruggemept, hoewel er geen verdere dreigende en onmiddellijke aanranding meer te vrezen was. Toch oordeelde de Hoge Raad dat het terugslaan het onmiddellijke en rechtstreekse gevolg was van de hevige gemoedsbeweging die was ontstaan door de eerste schop tegen zijn kloten.

20:50 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: justitie, nederland |  Facebook |

25-09-06

Laurette Onkelinx (2)

Het Antwerpse parket wordt geleid door procureur-generaal Christine Dekkers en procureur Bart Van Lijsebeth. Politiek gezien worden ze beiden als christen-democraten beschouwd. Dekkers is kabinetschef geweest van een vorige minister van Justitie, Stefaan De Clerck (CD&V); Van Lijsebeth was eerder chef van de Staatsveiligheid. In de vele pogingen van CD&V om de huidige minister van Justitie onderuit te halen, wordt nu dankbaar gebruik gemaakt van materiaal van het Antwerpse parket. Dat organiseerde zelfs een persconferentie om elementen uit het dossier van een uitgewezen Albanese boef publiek te maken, in de hoop daarmee minister Onkelinx te treffen.

Volgens De Morgen is er "vuil spel gespeeld, zoveel is duidelijk, [-] waarbij naar Dekkers gewezen wordt voor de machinaties en naar Van Lijsebeth voor het pr-aspect, al is het onwaarschijnlijk dat de twee ook echt samengewerkt hebben".

In ieder geval, de sluipmoord op Laurette Onkelinx gaat gewoon door. Vrijwel alle Vlaamse media zijn daarvoor gemobiliseerd, en de acties worden aangevoerd door een CD&V-type dat ooit zelf minister van Justitie is geweest. Zelfs Het laatste nieuws kopte: ‘Wie heeft Onkelinx geflikt, en waarom?’.

Motieven zijn er te over, en die zijn vooral geïnspireerd door de parlementsverkiezingen van volgend jaar. Wie er in slaagt minister Onkelinx blijvend te beschadigen, beschadigt ook de paarse regering, en dat is het hoofddoel van de Vlaamse christen-democraten. Maar wie Onkelinx onderuit haalt, raakt ook de Parti socialiste, en dat komt ook de Vlaamse liberalen van de VLD goed uit. Die voelen immers de stinkende adem van de neofascisten in hun nek, die hen opjagen naar een strenger veiligheidsbeleid en meer antisocialistische politiek. En daarnaast is er nog het verrotte vlaams-nationalistische klimaat in het noorden van het land, waarbij sommigen ervan dromen Justitie te splitsen, en binnenkort een eigen Vlaams justitiebeleid te kunnen voeren.

20:27 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, justitie |  Facebook |

Laurette Onkelinx (1)

Het Antwerpse parket leent zich weer eens tot een vies politiek spelletje. In 2004 greep het zijn kans om de hele stad onbestuurbaar te maken, toen enkele hoge lokale ambtenaren vervolgd moesten worden wegens misbruik van overheidsgeld. Dat was het zgn. Visaschandaal, waarbij kwistig politici en hoge ambtenaren beschuldigd werden van financieel gesjoemel. Een jaar later bleef van die schandalen niets over en bleken de beschuldigingen roddels. Zelfs hoofdcommissaris Luc Lamine, die indertijd onmiddellijk geschorst werd, moest uiteindelijk na bijna twee jaar buiten vervolging worden gesteld.

Wat was de bedoeling van deze acties? Dat is niet zeker, maar de lokale politiek kwam in een diepe crisis terecht, en de stad was een tijdje vrijwel onbestuurbaar. Daarnaast werd de korpschef uitgeschakeld, die van een terugdringen van de neofascistische invloeden bij de politie een prioriteit had gemaakt. Dubbele triomf voor het Vlaams Blok!

Antwerpen heeft intussen een nieuw stadsbestuur, dat de zaken voortvarend aanpakt, maar de ‘grappen’ en de scheldpartijen rond de Antwerpse Visakaarten blijven een succesnummer op de extreemrechtse en populistische rioolsites.

En nu, september 2006, blijkt datzelfde Antwerpse parket een sleutelrol te vervullen in de pogingen tot politieke moord op minister van Justitie Laurette Onkelinx.

20:24 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: antwerpen, justitie |  Facebook |

28-08-06

Doodstraf (3)

Inmiddels is Fuller terechtgesteld door een injectie met Sodium Thiopental, Pancuronium Bromide en Potassium Chloride.

 

In hun laatste beroep pleitten zijn advocaten nog voor een herziening van zijn zaak wegens de slechte kwaliteit van de voorgaande verdediging. Fuller werd veroordeeld voor een bijzonder onsmakelijke roofmoord, maar waar zijn kompanen via plea bargaining lange celstraffen kregen, werd die tactiek hem door zijn eerste advocaten niet eens voorgesteld.

 

Hiermee kende Texas zijn negentiende terechtstelling van het jaar – even veel als in heel 2005. De volgende executie is gepland voor 31 augustus. Daarna moeten er dit jaar nog minstens zeven volgen.

 

Alle informatie over voorbije en geplande terechtstellingen in Texas is te vinden op de website van het Texas Department of Criminal Justice

 

 http://www.tdcj.state.tx.us/stat/deathrow.htm.

 

Fascinerende lectuur. Je vindt er foto’s en persoonsgegevens van de 396 veroordeelden die op hun executie zitten te wachten en van 372  mensen die sinds 1982 zijn gedood. Er zijn statistieken over leeftijd, race, geslacht en allerlei gevarieerde info. Zo is bv. de kortste periode in death row 252 dagen geweest. Twee andere gasten, die in 1999 werden gedood, hebben echter meer dan 23 jaar op hun terechtstelling gewacht.

Ook is er een aparte rubriek Women on Death Row. Echt triest word je van de Last Statements van meer dan 350 veroordeelden, die letterlijk worden weergegeven op de pagina Executed Offenders.

 

Dit is die van William E Wyatt Jr.:

 

 

Yes I do.  I would like to say to my two brother-in-laws and the rest of my family that I would like to thank you for supporting me through all of this.  I went home to be with my Father and I went home as a trooper.  I would like to say to Damien's family I did not murder your son.  I did not do it.  I just want you to know that -- I did not murder Damien and would ask for all of your forgiveness and I will see all of you soon.  I love you guys.  I love you guys.  That's it.

11:17 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: justitie, texas |  Facebook |

Doodstraf (2)

Wilkinson diende een beroepschrift in van 111 bladzijden. Al gauw bleek dat hele passages verschillende keren voorkomen op opeenvolgende bladzijden. De nummering van de verschillende argumenten loopt door elkaar. Sommige tekstgedeelten zijn onleesbaar door print- of tikfouten.

De San Antonio News-Express citeert: "i &tilde hus, we diseeni no ab &tilde tse of discretion in th i &tilde coult &tilde s denial."

Bovendien waren hele fragmenten letterlijk overgenomen uit het beroepschrift in een andere zaak, die niets met Fuller te maken had. Zo is er een passage waarin Wilkinson klaagt over de bloedtesten die zijn afgenomen bij die andere cliënt, zeven jaar eerder.

 

Fuller verloor zijn zaak, en tegen de advocaat die Wilkinson opvolgde verklaarde het Hof dat er niks aan de hand was, want dat Wilkinson zijn beroepschrift had toegelicht tijdens de zitting.

 

Fuller zou dan wel terechtgesteld worden, Wilkinson ging rustig op de oude voet voort. Drie jaar later werd hij aangeduid in een gelijkaardige zaak. In dat beroepschrift bleken vijf passages uit de verdediging van Fuller voor te komen, en verder 24 bladzijden argumenten, die slechts letterlijke kopieën zijn van brieven van zijn nieuwe cliënt.

Bijvoorbeeld: "I'm just about out of carbon paper so before I run out I want to try and list everything that was added to and took from me to convict me on the next page then as soon as I get some more typing supplies I have about thirty more errors I want to tell you about and have brought up in my appeal

 

De San Antonio News-Express besluit: “Texas is scheduled to execute a convict today whose lawyer filed an appeal with incoherent repetitions, rambling arguments and language clearly lifted from one of his previous cases, so that at one point it described the wrong crime.”

 

http://www.mysanantonio.com/news/

metro/stories/MYSA082406.01A.legal_gibberish.359112e.html

 

09:40 Gepost door durieux in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: texas, justitie |  Facebook |